niedziela, 18 listopada 2012

A może nagietek?

Autorem artykułu jest Mira Ulowska

Wskutek coraz liczniejszych chorób cywilizacji, trzeba pamiętać, że natura nie pozostawiła nas samym sobie i przygotowała nam na wypadek niedomagań organizmu doskonałe lekarstwa w postaci ziół.Tym razem chcę przedstawić nagietka lekarskiego jako jedno z ziół szeroko dostępnych, ale być może nieco zapomnianych.
Nagietek lekarski  - Calendula officinalis  - gatunek rośliny jednorocznej należącej do rodziny astrowatych . Lokalne nazwy: pazurki (Mazowsze), miesięcznica (Wlkp.), paznokietki (krakowskie). Prawdopodobnie pochodzi z terenów śródziemnomorskich lub Iranu, gdzie spotykany jest do dzisiaj na stanowiskach naturalnych.
 Z powodu swych leczniczych właściwości jest uprawiany nie tylko w ogródkach przydomowych ale i na plantacjach. Czasem można spotkać zdziczałą posta753a82091bdf93df272697e1f26229c2_Mć tej rośliny.
 Aktywne związki mające działanie lecznicze to  olejek eteryczny do 0,02%, flawonoidy, karotenoidy, związki trójterpenowe (saponzydy): arnidiol i faradiol, śluzy, związki żywicowe, gorycze, kwas jabłkowy i inne.
 Kiedyś nagietek uważany był za roślinę przepowiadającą deszcz. - Jeśli po siódmej rano koszyczki kwiatu są zamknięte, należy oczekiwać, że w tym dniu będzie padało.
Pod względem właściwości leczniczych, wszystkie odmiany nagietka są tak samo wartościowe.
 Według medycyny ludowej zbiera się i stosuje w lecznictwie kwiaty razem z liśćmi i łodygami.
Oficjalnie jednak za surowiec zielarski uważa się kwiaty brzeżne (języczkowe) nagietka bez dna kwiatostanowego,  a polska  farmakopea  dopuszcza do obrotu  tylko  kwiaty  języczkowe o pomarańczowej barwie.
  Nagietek działa oczyszczająco, pobudza krążenie i przyspiesza gojenie się ran.
 Herbatka ma zastosowanie w schorzeniach przewodu pokarmowego, skurczach i wrzodach żołądka, w zapaleniu jelita grubego, w obrzękach i krwiomoczu.
 Stosuje się ją też w stanach zapalnych dróg żółciowych spowodowanych infekcją, w niedomodze wątroby i upośledzeniu jej czynności po przebytym wirusowym zapaleniu lub uszkodzeniu przez trujące związki (np. toksyny grzybów).
 Pomocniczo i w skojarzeniu z innymi lekami podaje się je w nieoperacyjnych postaciach raka żołądka, stanach przednowotworowych w przewodzie pokarmowym (np. długo utrzymującym się zapaleniu błon śluzowych, owrzodzeniu z krwawieniami, braku poprawy po innych lekach) itp.
  Dobre wyniki osiąga się w zaburzeniach miesiączkowania połączonych z bólem, ogólnym osłabieniem, zawrotami głowy, a także w dolegliwościach okresu przekwitania (klimakterium).

Jednak nigdy nie należy rezygnować z porady lekarza i jego zaleceń.

Badania naukowe upoważniają, by zalecać nagietek, w połączeniu z innymi ziołami, do stosowania w ogólnym ubytku sił i odporności na zakażenia bakteryjne i wirusowe oraz przewlekłych i nie poddających się innym lekom dolegliwościach różnych narządów wewnętrznych, w tym także serca.

Stosując maść nagietkową  można leczyć niegojące się rany żylakowe, przetoki, , odmroziny i rany oparzeniowe. Jest ona też pomocna przy leczeniu grzybicy stóp.

W grzybicy okolic pochwy należy stosować podmywanie i półkąpiele ( nasiadówki ) w naparze ziół.

 Jak przygotować lek?
 Herbatka 

1 kopiastą łyżeczkę od herbaty ( najlepiej świeżych pokrojonych) umieścić w niemetalowym naczyniu. Zalać wrzątkiem. Pozostawić do naciągnięcia przez ok.. 30 sekund w przypadku świeżych ziół, lub 1-2 min w przypadku ziół suszonych. Po tym czasie herbatka jest gotowa po przestudzeniu do wypicia.

 Nasiadówka ( półkąpiel)

4 pełne garście świeżych lub 100 g. suszonych ziół zalać na noc zimną wodą. Następnego dnia należy ją podgrzać i uzupełnić wodą do takiej ilości, aby sięgała ponad nerki. Taka półkąpiel powinna trwać ok. 20 min. Woda po kąpieli podgrzewana może być i użyta jeszcze dwukrotnie.

 Maść nagietkowa

Bierze się 4 kopiaste garście drobno pokrojonego nagietka( wszystkie jego części). 500g dobrego smalcu rozgrzewa się  tak jak do kotletów. Do gorącego tłuszczu wrzuca się pokrojone zioła, pozostawia  chwilę aby tłuszcz  zaskwierczał, miesza się i odstawia z ognia. Przykryty  pozostaje do następnego dnia. Wtedy ponownie lekko się podgrzewa i sączy ,najlepiej przez lniana ściereczkę  ,do przygotowanych, czystych naczyń.
 Źródło: Wikipedia + materiały własne

---

Mira U.
WWW.Ulubiona

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz