sobota, 29 września 2012

Grzybica stóp — objawy, leczenie i profilaktyka

Grzybica stóp — objawy, leczenie i profilaktyka

Autorem artykułu jest Dr Grand
Grzybicę stóp, zakaźną infekcję grzybiczą, wywołuje grzyb żyjący na skórze, który mnoży się w ciepłym i wilgotnym środowisku.
Dermatofit z rodzaju Trichophyton łatwo rozprzestrzenia się we wszystkich miejscach, gdzie ludzie chodzą boso (publiczne prysznice, przebieralnie i parki wodne oraz domowe łazienki).
Może dochodzić do zakażenia także poprzez używanie wspólnych ręczników i butów. Najczęstszą, bezpośrednią przyczyną grzybicy stóp, jest przepocone obuwie — po 4 tygodniach od zagnieżdżenia grzyba choroba jest w pełni rozwinięta. Grzybica ma skłonność do nawrotów.

Objawy grzybicy stóp:
- podrażnienie, swędzenie i bolesność skóry;
- czerwone plamy zapalne;
- wilgotna skóra ulegająca pękaniu, łuszczeniu i krwawieniu;
- nieprzyjemny zapach stóp.

Oto domowe sposoby na grzybicę stóp — leczenie i zapobieganie:

Właściwa higiena = naturalne mikrobąbelki. Stopy trzeba codziennie i dokładnie myć, a po kąpieli należy je starannie osuszyć, zwłaszcza między palcami — można użyć suszarki do włosów.
Korzystne efekty przynosi mycie nóg pod natryskiem lub moczenie w tzw. mlecznej wodzie wypełnionej leczniczymi mikrobąbelkami powietrzno-wodnymi o działaniu sterylizującym i wspomagającym regenerację skóry. Dzięki temu możliwe jest ich precyzyjne oczyszczanie bez stosowania drażniących środków myjących, które opóźniają gojenie ran grzybiczych.
Natomiast kule piorące, które bez utraty skuteczności prania ograniczają zużycie środków chemicznych sprawiają, że ubrania, w tym przypadku skarpetki, są bardziej przyjazne dla wrażliwej skóry stóp — im mniej proszku w praniu, tym lepiej wypłukana z drażniących pozostałości chemii odzież.

Pielęgnacja chorych stóp musi być niezwykle staranna. Nie wolno ich przykrywać, należy ograniczać chodzenie. Zaniedbanie stanu zapalnego może wywołać groźną infekcję bakteryjną.

Chłodne kompresy łagodzą świąd i ból stopy oraz powodują wysychanie zmian skórnych. Należy rozpuścić 2 łyżki stołowe płynu Burowa w 0,5 l wody. Takim roztworem nasącza się bawełniany materiał i przykłada na 15–20 minut 4 razy dziennie.
Moczenie stóp w roztworze soli powinno trwać 5–10 minut — 2 łyżeczki soli kuchennej na 0,5 l wody. Zabieg można powtarzać aż do poprawy stanu skóry. Roztwór soli zapobiega rozwojowi grzyba, ogranicza pocenie i zmiękcza zmienioną skórę. Dobrym rozwiązaniem jest także specjalna sól do stóp z dodatkiem olejków eterycznych.
Moczenie w winie i ziołach: 30 g szałwii, 30 g rzepiku, 2 miarki białego wina — taką mieszankę doprowadza się do wrzenia i po ostudzeniu moczy w niej stopy.
Olejek z drzewa herbacianego. Należy nanieść olejek na chorą okolicę za pomocą płatka kosmetycznego lub namoczyć stopy w wodzie z dodatkiem kilku kropel olejku.

Pasta z sody oczyszczonej. Łyżkę stołową sody należy wymieszać z niewielką ilością ciepłej wody i otrzymaną pastę wcierać w chore miejsca, aż do zupełnego wyschnięcia. Następnie całość trzeba posypać mączką kukurydzianą.

Preparaty przeciwgrzybiczne. Są dostępne w postaci kremu, sprayu, pasty, żelu, płynu i pudru. Najczęściej zawierają kwas salicylowy i/lub chemioterapeutyki przeciwgrzybiczne, tj. azotan mikonazolu, bifonazol i chlorowodorek terbinafiny. Kuracja powinna trwać minimum przez 10 dni po ustąpieniu widocznych oznak infekcji.
Płyny wysuszające. Najczęściej 2–3 razy dziennie pokrywa się lekiem chore obszary skóry i delikatnie masuje. Typowa kuracja trwa 4 tygodnie i następne 2 tygodnie po ustąpieniu dolegliwości.

Chlorek glinu skutecznie zabija grzyby i ma działanie wysuszające, co zapobiega nawrotowi choroby. Preparat należy rozprowadzać 2–3 razy dziennie i kontynuować leczenie 2 tygodnie po ustąpieniu problemu. Nie wolno przemywać otwartych ran, gdyż chlorek glinu wywołuje silne pieczenie — w pierwszej kolejności należy wygoić ranki, stosując zwykły środek przeciwgrzybiczny.

Puder przeciwgrzybiczny należy stosować zawsze po umyciu i dokładnym osuszeniu stóp. Druga partia zasypki na obuwie. Najlepszy jest puder ze środkiem przeciwgrzybicznym, np. ze wspomnianym azotanem mikonazolu.

Zakazane jest chodzenie na boso w miejscach publicznych, jak sala gimnastyczna, przebieralnie, baseny, prysznice czy parki wodne. Pacjent z wysoką podatnością na grzybicę może zarazić się w każdym wilgotnym miejscu. Należy nosić klapki, które na koniec trzeba dokładnie spłukać.

Zakazane jest wspólne używanie tego samego ręcznika lub obuwia.

Usuwanie martwej skóry po ustąpieniu infekcji zapobiega nawrotowi zakażenia. W czasie kąpieli należy ostrożnie, lecz energicznie szczoteczką wyczyścić całe stopy, szczególnie między palcami. Przed wyjściem z wanny ważne, aby dokładnie spłukać prysznicem całe ciało!

Paznokcie są ulubionym miejscem rozwoju grzybów, dlatego minimum raz na 2–3 dni trzeba je wyczyścić za pomocą wykałaczki lub zapałki.

Odpowiednie obuwie jest niezwykle ważne. Oto, czego unikać przy wyborze nowych trzewików:
- buty z tworzyw sztucznych sprzyjają rozwojowi grzyba;
- ciasne, dopasowane i bez wentylacji — jeśli nie ma innego wyjścia na pewno nie przez cały dzień;
- guma i czasami wełna wzmagają pocenie i zatrzymują wilgoć.
Najlepszy wybór to surowce mineralne, jak bawełna i skóra. W miarę możliwości należy nosić luźne obuwie w typie sandałów (odkryte palce).

Suche i czyste buty. Wnętrze obuwia należy często posypywać pudrem lub sprayem przeciwgrzybicznym. Zaleca się również przetrzeć wnętrze buta szmatką nasączoną środkiem dezynfekującym, dzięki czemu zostaną zniszczone zarodniki grzybów. Zabieg najlepiej powtarzać po każdym zdjęciu obuwia.

Wietrzenie butów. Zaleca się pozostawianie obuwia w dobrze nasłonecznionym miejscu.

Częsta zmiana butów. Najlepiej nie nosić tej samej pary obuwia przez 2 kolejne dni, gdyż but powinien suszyć się min. 24 h. Intensywne pocenie przy nadpotliwości stóp wymaga dwukrotnej zmiany butów w ciągu dnia.

Częsta zmiana skarpet, nawet 3–4 razy dziennie, jeśli są mokre. Najlepsze są skarpetki z czystej bawełny. Po wypraniu w gorącej wodzie należy zawsze dobrze wypłukać skarpetki, gdyż resztki proszku do prania mogą podrażniać stopy i rany grzybicze.

PORADA LEKARSKA
Nieleczona grzybica sama nie ustąpi i spowoduje pękanie skóry, co może być powodem poważnego zapalenia bakteryjnego. Kontakt lekarski jest potrzebny, gdy wystąpią następujące objawy:
- infekcja rozszerza się na paznokcie, które stają się żółtobrązowe, łamliwe i trudne do obcinania;
- opuchnięte stopy lub całe nogi;
- gorączka;
- stan zapalny utrudnia chodzenie;
- pęcherze wypełnione ropą.
---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Grzybica stóp

W serwisie do pobrania DARMOWE ebooki prozdrowotne!

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

czwartek, 27 września 2012

Jak walczyć z alergią?

Jak walczyć z alergią?

Autorem artykułu jest Rafał Sierpiński

Alergia (zwana także uczuleniem) oznacza wrażliwość organizmu, jak i jego reakcje na przeróżne alergeny (substancje alergiczne). Przedostają się one z naszego otoczenia, zaś reakcje nasilają się zwłaszcza w lecie.
O tym, jak uciążliwa może być alergia, wiedzą tyle te osoby, które na nią chorują. Najnowsze statystyki podają, że z alergią zmaga się 10-30% całej populacji. A odsetek ten może jeszcze wzrosnąć, gdyż nie wiadomo, kiedy może ona nas zaatakować, ani w jakim wieku.
W jakie części naszego organizmu atakuje alergia?
alergiao
 Zaatakowany może zostać układ oddechowy, co uwidacznia się dusznościami, kaszlem oraz świszczącym oddechem. 
Układ pokarmowy reaguje w postaci biegunki oraz bólów brzucha. Także nos, skóra oraz oczy reagują na różnorodne alergeny. Nasz nos często będzie zatkany. Dodatkowo zmagać się można z uciążliwym kichaniem. Z kolei oczy często będą załzawione oraz zaczerwienione. Skóra także będzie reagować zaczerwienieniem. Dodatkowo dojść może do tego obrzęk oraz świąd.
Najskuteczniejszą metodą na pozbycie się alergii, byłoby całkowite wyeliminowanie alergenu. W praktyce jest to jednak często niemożliwe. Nie każdego alergenu można się pozbyć. Przykładowo: uczuleni na orzechy, w łatwy sposób mogą je wyeliminować, ale osoby uczulone na rożnego rodzaju pyłki roślinne nie mają lekkiego życia.
Walczyć z alergią można na wiele sposób. Do tych domowych należy wzmacnianie naszego organizmu za pomocą witamin, takich jak B5 (wątroba, drożdże, ryby, orzechy włoskie) oraz E (migdały, oleje roślinne, olej rycynowy, warzywa, jajka). Warto także zakupić różnego rodzaju suplementy, które pomogą dodatkowo wzmocnić nasz organizm.
Gdy domowe metody leczenia alergii nie przynoszą skutku, warto wypróbować leki przeciwalergiczne, które nabyć można w aptekach. Przy leczeniu stosuje się między innymi leki przeciwhistaminowe, przeciwleukotrienowe, kromony, jak i glikokortykosteroidy. Ich skuteczność jest wysoka, jeśli podaje się je odpowiednio wcześnie, jeszcze przed cyklem alergicznym.
Ostatnią metodą na walkę z alergią jest odczulanie, które zwane jest także immunoterapią. Polega ona na zwiększeniu tolerancji u chorego na czynniki alergiczne, poprzez podawaniu mu alergenów. Na samym początku dawki są małe, ale z biegiem kuracji ulegają zwiększeniu. Występują dwa rodzaje odczulania: podskórne oraz podjęzykowe. Podskórne oznacza serię zastrzyków, natomiast podjęzykowe to przyjmowanie alergenu w postaci tabletek, bądź kropli.
Alergia to bardzo uciążliwą choroba. Można jednak z nią skutecznie walczyć. Nie należy w żaden sposób lekceważyć alergii, gdyż może to spowodować dużo poważniejsze następstwa, w postacji astmy oskrzelowej.
--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

poniedziałek, 24 września 2012

Głodówka

Głodówka

Autorem artykułu jest Anna Kunigiel

  Coraz popularniejszą metodą na radzenie sobie ze zdrowotnymi problemami jest stosowanie głodówki. W zależności od tego, z czym chcemy sobie poradzić, musimy zwracać szczególną uwagę na różne jej aspekty. Zawsze należy też zadać sobie pytanie, czy mamy wystarczająco silną wolę, by podjąć tak restrykcyjne kroki.

Czym jest głodówka?
Pytanie tego typu nie wymaga chyba wielu wyjaśnień. Głodówka to oczywiście rezygnacja z jedzenia. Należałoby jednak sprecyzować odrobinę to pojęcie, bo głodówka głodówce nierówna…

Głodówki (w sensie terapii) polegają na całkowitym wyeliminowaniu wszystkich produktów żywieniowych lub drastycznym ich ograniczeniu. W zależności od tego, co chcemy przejściem na tego typu dietę (niekoniecznie w sensie diety odchudzającej) osiągnąć, będzie polegała ona na czymś innym; inny będzie też np. okres jej trwania.
Warto zaznaczyć, że tematem tego artykułu będzie właśnie głodówka lecznicza. Nie zalecam tego typu praktyk osobom, które chcą tylko i wyłącznie zrzucić zbędne kilogramy, cierpią na zaburzenia odżywiania czy chcą poeksperymentować ze zdrowiem(!). Nie chodzi mi też o głodówkę w sensie stanu niedożywionego organizmu, ale wspomnę oczywiście o konsekwencjach zbyt długiego stosowania się do tego typu zaleceń.

Głodówka — jak zacząć?
Odpowiednie przygotowanie to, wraz z silną wolą, klucz do sukcesu. Około tygodnia przed planowanym rozpoczęciem głodówki należy ograniczać stopniowo posiłki, zrezygnować z przetworzonych produktów, cukru, mięsa etc., by się od nich odzwyczaić oraz obkurczyć żołądek. Zaleca się picie już w fazie przygotowawczej dużej ilości wody czy świeżych soków (w celu dostarczenia organizmowi witamin). Definitywnie należy też zrezygnować z alkoholu. Wskazane również jest oczyszczenie jelit (lewatywa, aby pozbyć się jak największej ilości toksyn z organizmu)

Głodówka oczyszczająca
Jedną z przyczyn, ze względu na które można zastosować głodówkę, jest chęć odtrucia organizmu. Rezygnacja z jedzenia, które, szczególnie dzisiaj, dostarcza do naszego organizmu niezliczone ilości szkodliwych toksyn, może być pomocna w schorzeniach, które owymi toksynami są spowodowane.
Zatrucie organizmu może objawiać się na różne sposoby. U jednej osoby pojawi się atopowe zapalenie skóry czy trądzik, u innej cellulit, a kogoś innego będzie bolała wątroba, dopadną go potworne migreny, problemy z koncentracją, czy też zacznie mieć problemy z pracą układu pokarmowego. Każdy przypadek należy rozpatrzeć indywidualnie.
Zastosowanie głodówki w jednym z wymienionych przypadków powinno złagodzić, czy nawet rozwiązać, związane z nim problemy zdrowotne. Zatrucie organizmu często powoduje też złe samopoczucie, co odczuwamy np. po zimie, która jest porą roku, podczas której, statystycznie rzecz biorąc, jemy najmniej zdrowo.

Głodówka oczyszczająca może polegać na „odżywianiu się” tylko wodą; nie powinna wtedy trwać dłużej niż kilka dni, gdyż może spowolnić metabolizm, spowodować niechcianą utratę wagi etc. Towarzyszące jej osłabienie organizmu, zły nastrój i brak energii,  spowodowane obcięciem dostaw węglowodanów z pożywienia, może mieć wpływ na późniejsze tzw. napady na lodówkę, czy wręcz początki kompulsywnego objadania się. Wygłodzony organizm może domagać się pożywienia, do którego się przyzwyczaił, co spowoduje zaburzenia pracy ośrodka głodu i sytości, czy, w najlepszym wypadku, będzie mieć negatywny wpływ na naszą motywację. Dlatego właśnie tak ważne jest, by dobrze przeprowadzić etap przygotowawczy. Systematyczne odzwyczajanie się od przyjmowanej w produktach spożywczych „chemii” powinno zapobiec takim odruchom organizmu.
Innym wyjściem jest picie ziołowych herbatek i świeżo wyciskanych soków z owoców czy warzyw. Jest to mniej restrykcyjna wersja głodówki, której dużym plusem jest to, że nie doprowadzimy się np. do anemii. Można ją też przeprowadzać dłużej, ale ważne jest, by na bieżąco kontrolować stan swego organizmu i wiedzieć kiedy powiedzieć „dość”.

Głodówka — efekty; głodówka, a odchudzanie
To właśnie z odchudzaniem najczęściej kojarzy się termin „głodówka”. Gdy przestajemy jeść, całe zapotrzebowanie kaloryczne zostaje (tak się nam wydaje…) pokrywane z zapasów tkanki tłuszczowej.
Jest w tym trochę prawdy, o czym świadczy min. fakt, że osoby, które potrzebują być szybko zoperowane, ale utrudnieniem w przeprowadzeniu zabiegu jest ich otyłość, decydują się, za zgodą czy nawet zaleceniem lekarza prowadzącego, przestać jeść. Niejedzenie jest gwarantem szybkiego spadku wagi.
Jednym z problemów, które mogą wiązać się z takim sposobem na pozbycie się zbędnego tłuszczyku, jest np. duże zagrożenie efektem jojo. Spowolniony przez głodówkę metabolizm nie odzyska swego tempa pracy z dnia na dzień po jej zakończeniu.
Kolejną kwestią jest to, że spadek wagi nie będzie tak naprawdę jednoznaczny ze zgubieniem tkanki tłuszczowej. Kilka pierwszych kilogramów to utracony nadmiar zmagazynowanej wody, czy nawet spalone tkanki mięśniowe. Zbyt długa głodówka odchudzająca spowoduje ogromne straty w naszym organizmie; od niedoboru witamin, przez utratę mięśni (wynikającą z niedoboru białka), wolną przemianę materii, aż do zaburzeń natury psychicznej.
Tak więc, jak zawsze, należy być ostrożnym i nie popadać w skrajności. Głodówka może być dobrym rozwiązaniem dla osoby borykającej się z nadwagą, ale musi być przeprowadzona bardzo dokładnie i pod ścisłą kontrolą samego zainteresowanego. Wymaga dużej dozy silnej woli i determinacji, ale, jako sposób na obkurczenie żołądka, zmianę nawyków żywieniowych, pozbycie się wody i usunięcie toksyn, jest na pewno godna rozważenia. Wszystkie te zalety, pomijając ich własną, indywidualną wartość, będą też pomocne podczas odchudzania.

Głodówka a walka z nadmiarem wody
Dieta bogata w sól jest przyczyną problemów z gospodarką wodno-elektrolitową organizmu. Opuchnięcia pod oczami, spuchnięte nogi, cellulit to tylko niektóre z objawów zatrzymywania w organizmie wody. Rezygnacja z jedzenia, a co za tym idzie, spożywania przetworzonej wysokosodowej żywności, oraz picie dużej ilości wody, uporają się (i to już w kilka dni) z tego typu dolegliwościami.

Czy głodówka jest dla wszystkich?
Ciężko jest stwierdzić jednoznacznie, kto nie powinien czy kto powinien zdecydować się na przejście na głodówkę. Wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji każdego organizmu. Wytyczną będzie oczywiście wiek, gdyż dzieci czy nastolatki powinny przejść na zdecydowanie mniej restrykcyjną dietę; ich posiłki powinny być jak najlepiej zbilansowane.

Głodówka — prawidłowe wyprowadzenie organizmu
Wyjście z głodówki jest tak samo ważnym etapem do pokonania, jak sama głodówka czy przygotowanie do niej. Każdego dnia należy wprowadzać nowe produkty, oczywiście te zdrowe i jak najmniej przetworzone, by przyzwyczaić nasze ciało do trawienia i odpowiedniego wykorzystywania kalorii. Poleca się rozpoczynanie od żywności lekkostrawnej, by nie obciążać układu pokarmowego, a potem stopniowo powrócić do normalnego odżywiania. Warto jednak wprowadzić w nim pewne zmiany, gdyż zdrowy styl życia spowoduje, że kolejne głodówki nie będą już potrzebne lub nie będą potrzebne tak często.
Głodówka jako sposób na zmianę stylu życia, oczyszczenie organizmu, lepsze samopoczucie etc. jest wyjściem, na które wielu z nas chętnie się zdecyduje. By jednak tej decyzji nie żałować, trzeba podejść do całej sprawy z (przysłowiową) głową.
---

Jeśli zainteresował Cię temat - odwiedź mój blog - znajdziesz tam dużo ciekawych artykułów o zdrowym odżywianiu, oczyszczaniu organizmu z toksyn, odchudzaniu i wielle innych - Polecam - czytaj na Zdrowie

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

piątek, 21 września 2012

Bezsenność i zaburzenia snu - przyczyny i sposoby leczenia

Bezsenność i zaburzenia snu - przyczyny i sposoby leczenia

Autorem artykułu jest Dr Grand

  Na bezsenność cierpią miliony ludzi na całym świecie. Jest to jedna z najpowszechniejszych przyczyn kontaktu z lekarzem - średnio, co trzeci Polak cierpi z powodu przewlekłej bezsenności. Jednak istnieje wiele sposobów dyktowanych przez zdrowy rozsądek umożliwiających skuteczną walkę z zaburzeniami snu.
Czasem wystarczy jedna metoda, innym razem należy zastosować kilka jednocześnie. Osoby, które mają trudności z zasypianiem i kontynuacją snu, nie odpoczywają wystarczająco, co bywa przyczyną ich zdenerwowania, zmęczenia i stresu.

Bezsenność dotyka mężczyzn i kobiety w każdym wieku, może być długotrwała (przewlekła) i nie mieć wyraźnej przyczyny, bądź krótkotrwała, wywołana znanym powodem. Prawie połowa populacji doświadcza w swoim życiu krótkotrwałej bezsenności, natomiast jeden na 10 dorosłych cierpi na bezsenność przewlekłą.

Grupy zwiększonego ryzyka:
- pracownicy zmianowi
- osoby w przeszłości chorujące na depresje
- ludzie starsi, w ich przypadku typowe jest łatwe zasypianie i wczesne budzenie
- kobiety po klimakterium

Przyczyny bezsenności:
- stres i przeciążenie psychiczne objawia się: utrudnionym zasypianiem, wczesnym budzeniem, obniżonym nastrojem i nerwowością; najczęstszą przyczyną bywają problemy w pracy, kłopoty rodzinne i finansowe oraz stres pourazowy
- depresja objawia się wczesnym budzeniem, obniżonym nastrojem, niską samooceną, utratą wiary w siebie, kłopotami z pamięcią krótkoterminową, płaczliwością i nieracjonalnym poczuciem winy
- przewlekłe nadużywanie alkoholu (alkoholizm) może całkowicie rozregulować rytm snu, dodatkowe objawy to zaczerwieniona twarz i dłonie oraz upośledzenie funkcji wątroby
- nadmierne pobudzenie i niewłaściwe nawyki: brak senności w godzinach nocnych i trudności z zasypianiem, oprócz tego dobre samopoczucie; częste przyczyny to nadmierne spożywanie kofeiny i nikotyny, oglądanie emocjonujących filmów i zażywanie leków pobudzających 
- ból wywołany chorobą przewlekłą tj. reumatoidalne zapalenie stawów
- zaburzenia oddychania są najczęściej wywołane chorobą niedokrwienną serca, astmą, przewlekłą chorobą płuc np. rozedmą oraz...
- bezdechy senne, czyli ustanie oddychania prowadzące do wielu wybudzeń podczas jednej nocy; bezdechy mogą mieć związek z chorobami serca, uszkodzeniem mózgu na skutek urazu głowy lub poinfekcyjnym zaburzeniem funkcji podwzgórza (część mózgu odpowiedzialna za regulację biorytmu)
- zaburzenia biorytmu, czyli naturalnego cyklu przemian wewnątrzustrojowych wskutek zmiany strefy czasowej (jet-lag, zespół długu czasowego) lub pracą na zmiany (zespół opóźnionej fazy snu)
- niewydolność lewej komory serca
- nadczynność tarczycy
- zespół niespokojnych nóg, mrowienie lub lekki ból nóg ustępujące dopiero po poruszaniu nimi
- uzależnienie od benzodiazepin (leki do doraźnego leczenia objawów m.in. lęku i bezsenności, nie można ich stosować w leczeniu przewlekłym) lub od innych leków nasennych
- nagłe odstawienie lub zmniejszenie dawki benzodiazepin lub innych leków nasennych stosowanych długotrwale, tzw. bezsenność z odbicia; aby jej uniknąć należy stopniowo i powoli zmniejszać dawki
- koszmary lub lunatyzm (parasomnie)
- niedożywienie i niska masa ciała
- fobie i manie
- nieregularne pory snu

Oto domowe sposoby na bezsenność:

Tygodniowy grafik snu pozwala ustabilizować indywidualny rytm dobowy. Zawsze należy kłaść się do łóżka i wstawać o tej samej porze. Załóżmy, że sypiasz zwykle między godziną 1 a 6 rano uzyskując wówczas głęboki sen. Każdego tygodnia dodawaj po 15 minut, aż zaczniesz budzić się w środku nocy. Zanim dodasz kolejne 15 minut spróbuj pokonać fazę rozbudzenia. Jeśli to osiągniesz, długość snu będzie właściwa a Ty rześki i wypoczęty. Gdy po przebudzeniu w nocy w ciągu następnych 15 minut nie zaśniesz - nie walcz - zostań w łóżku i czekaj na senność. Rano wstań zgodnie z rozkładem i nie dosypiaj w ciągu dnia! Nie przesypiaj też sobotnich i niedzielnych poranków, gdyż problem z zaśnięciem może wystąpić w niedzielny wieczór.

Nie trać czasu w łóżku. Zapotrzebowanie na sen jest sprawą indywidualną i maleje z wiekiem: niemowlęta potrzebują od 16 do 18 godzin snu na dobę, 10-latki potrzebują tylko 9-10 godzin, natomiast u osoby dorosłej nie można określić norm czasu snu - średnio jest to 7-8 godzin, ale wielu dorosłym wystarczą zaledwie 3-4, albo potrzebują aż 10 godzin. Nie należy mylić bezsenności z małym zapotrzebowaniem na sen.

W sypialni nie może być biura ani jadalni. Idąc do łóżka trzeba być przygotowanym do snu. Jeśli zostało cokolwiek do zrobienia trudno osiągnąć koncentrację niezbędną do zaśnięcia. Nie wolno oglądać telewizji, czytać książki, rozmawiać przez telefon, kłócić się, jeść, załatwiać codziennych spraw! Sypialnia ma być miejscem odpoczynku, powinna być łagodnie oświetlona, wyciszona, wentylowana i z odpowiednią temperaturą powietrza. Najlepiej usunąć tykający zegar.

Wygodne miejsce do spania. Jeśli masz takie łóżko nie sięgaj po techniczne nowinki. Skutecznym rozwiązaniem jest lecznicza poduszka z łusek gryki, która zapewnia optymalne warunki do głębokiego i regenerującego snu. Sprawdzoną solucją są także poduszki pachnące ziołami uspokajającymi.

Generalnie w walce z bezsennością nie chodzi o czas snu, ale o jego skuteczność. Do łóżka kładź się tylko, gdy poczujesz senność. Jeśli nie zapadasz w sen w ciągu pierwszych 30 minut, wstań i zajmij się czymś przyjemnym lub monotonnym np. przeczytaj artykuł w gazecie (ale nie pasjonującą powieść), robótki na drutach, przejrzyj rachunki, nie siadaj do gry komputerowej, gdyż bywa podniecająca, nie zaczynaj prania czy sprzątania, które rozpoczęte trzeba skończyć. Gdy poczujesz senność wróć do łóżka.

Spacer lub ćwiczenia gimnastyczne późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem pomagają zasnąć, gdyż po wysiłku fizycznym organizm dąży do wyrównania strat energii i sen jest głębszy.

Spokojne zajęcie przed snem. Eksperci zalecają na 1-2h przed planowaną porą snu usiąść na min. 10 minut, przemyśleć zdarzenia całego dnia i spojrzeć na nie z dystansu. Należy zastanowić się nad przyczynami stresów i napięć oraz przeanalizować napotkane trudności. Następnie trzeba spróbować znaleźć ich rozwiązanie i zaplanować strategię kolejnego dnia. To dobry sposób na spokój i relaks w innym przypadku niepokojące myśli dopadną Cię później i nie pozwolą zasnąć. Jeżeli stresogenne realia nadal wygrywają w świadomości, specjaliści zalecają powtarzanie zwrotu: wszystko przemyślałem i wiem co robić! Wskazane jest także dzielenie się swoimi niepokojami i troskami z przyjaciółmi i rodziną.

Przekąska przed snem czasami ułatwia zaśnięcie - np. szklanka ciepłego mleka, kromka chleba, owoc lub 1-2 łyżeczki miodu. Nie należy jeść słodyczy ani ciężkostrawnych posiłków. Osobom starszym zaleca się rozsądne picie płynów przed snem, gdyż ich nadmiar może budzić w środku nocy i wyganiać do toalety.

Seks przed snem pomaga, ale tylko, gdy kojarzy się ze źródłem przyjemności. Jeśli wywołuje niepokój i psychiczne napięcie nie pomoże!

Ciepła kąpiel (30-38°C przez 10-25 minut) na 4-5h przed snem podwyższy temperaturę ciała a gdy zacznie ona spadać wywoła zmęczenie i sen. Szczególnie pomocna jest mleczna kąpiel w mikro- i nanobąbelkach. Uważa się, że temperatura ciała dyktuje rytm dobowy organizmu: sen-nisko, dzień-wysoko. Dla zwiększenia efektywności warto dodać olejki eteryczne lub zastosować inhalację nimi. Zalecane olejki na bezsenność: neroli, różany, rumianku rzymskiego, lawendowy, jałowcowy z jagód, pomarańczowy, sandałowy, petitgrain, bazyliowy, majerankowy, mandarynkowy oraz tymiankowy. Usypiającą kąpiel można przygotować także z tataraku: 200g suszy tataraku należy moczyć w wiadrze wody przez 18-20 godzin, a później dodać do kąpieli.

Kuracja światłem skutecznie reguluje wewnętrzny zegar organizmu a polega na porannej 2-godzinnej ekspozycji na światło o pełnym widmie, które sygnalizuje organizmowi, że czas podjąć aktywność (np. poranne spacery na słońcu lub zajęcia w ogródku). Wieczorem odwrotnie, ciemne okulary i gaszenie światła, aby zwolnić czynności ciała. Po kilku tygodniach terapii chorzy obserwują zwiększoną aktywność rano i poprawę jakości snu w nocy.

Korki do uszu pomagają sąsiadom dworców i lotnisk. Osłony na oczy wyłączają światło a poduszka lub koc elektryczny ułatwia ogrzanie w łóżku.
Techniki relaksacyjne. Przyczyną bezsenności często bywa nadmierne koncentrowanie się na zaśnięciu - przesadna wola zapadnięcia w sen. Pomocne mogą być ćwiczenia rozluźniające mięśnie, ćwiczenia głębokiego oddychania, hipnoza czy joga. Dwie sprawdzone i powszechne techniki:
- zwolnij oddychanie i wyobraź sobie jak powietrze powoli wpływa do Twoich płuc i wypływa w miarę ruchów przepony
- przypomnij sobie miłe chwile przeżyte w minionym dniu; pofantazjuj i spróbuj rozwiązać proste zadanie np. tradycyjne liczenie baranów lub do tysiąca
Tylko przyjemne dźwięki. Czasami pomaga cicha, uspokajająca muzyka lub naturalne dźwięki jak szum wodospadu, fal czy deszczu.

Akupresura nasila uwalnianie endorfin, czyli naturalnych środków przeciwbólowych wytwarzanych przez organizm, które wyzwalają uczucie rozluźnienia. Na nadgarstkach znajdują się punkty akupunkturowe, których uciskanie pomaga zwalczyć bezsenność.

Chodzenie boso ułatwia zasypianie, przed snem wskazane jest dreptanie w zimnej wodzie. Zaleca się również położenie na plecy gorącego kompresu na około 20-30 minut.

Zioła wykazują wysoką skuteczność w walce z bezsennością. Szczególnie wskazana jest gynostemma, boldo, melisa, lipa, waleriana, kocimiętka, rumianek, wrzos, marzanka, lawenda, kozłek lekarski i chmiel.
Melatonina to naturalna substancja wytwarzana przez organizm, która reguluje cykl snu. Podana z zewnątrz wywołuje sen.
Dieta osób cierpiących na bezsenność powinna być bogata m.in. w witaminy B1 i B2. Wskazana jest dodatkowa suplementacja minerałami i multiwitaminami.

Jak najmniej nikotyny i kofeiny. Mają one silne działanie stymulujące i pobudzające, także nie wolno palić, pić kawy oraz coli, nawet jeść czekolady. Niewskazane są również mocne przyprawy i produkty zawierające glutaminian sodu, szczególnie w ciągu 6 godzin przed snem.

Bez drinka w czasie kolacji. Mitem jest skuteczność alkoholu jako środka nasennego natomiast faktem, że zaburza naturalny cykl sen-czuwanie.

Weryfikacja przyjmowanych leków. Np. specyfiki stosowane w leczeniu astmy rozszerzające oskrzela mogą wywoływać bezsenność. Jeśli stale przyjmujesz leki przypisane przez lekarza, zapytaj go o ich działanie.

Praca w systemie zmian utrudnia zasypianie. Stres związany z takimi przesunięciami aktywności może wywoływać trwałe uczucie zmęczenia i w ostateczności doprowadzić do całkowitego rozregulowania fazy snu i czuwania. Rozwiązaniem jest przejście na stałą zmianę, nawet nocną.

PORADA LEKARSKA
Poważne zaburzenia snu mogą prowadzić do przewlekłej bezsenności, która jeśli trwa dłużej niż miesiąc i nie mija po opisanym wyżej leczeniu wymaga konsultacji lekarskiej. Lekarz może skierować pacjenta do specjalistycznej kliniki zaburzeń snu lub przepisać krótkotrwałe leczenie lekami nasennymi.
Jednak nie są one w stanie wyleczyć bezsenności i należy je stosować z dużą ostrożnością, gdyż dają wiele niepożądanych objawów i doprowadzają do uzależnienia, stąd zakazane jest ich długotrwałe stosowanie. Główną grupę leków nasennych stanowią wspomniane benzodiazepiny m.in. diazepam.
---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Bezsenność

W serwisie do pobrania DARMOWE ebooki prozdrowotne!

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

sobota, 15 września 2012

Ból zęba - domowe sposoby łagodzenia dolegliwości

Ból zęba - domowe sposoby łagodzenia dolegliwości

Autorem artykułu jest Dr Grand

  Ból zęba to według wielu ludzi najbardziej dokuczliwy ból towarzyszący przy niemal każdym ruchu - przy jedzeniu, piciu, zaciskaniu i rozluźnianiu szczęk, najlżejszym ruchu głową, nawet przy oddychaniu zimne powietrze może wywoływać ćmiący ból.

Przyczyny bólu zęba mogą być następujące:
- zakażenie miazgi zęba lub dziąsła wokół (zapalenie dziąsła)
- ubytek próchniczy zęba trzonowego
- pęknięcie zęba dwukorzeniowego
- zwykłe podrażnienie wywołane zalegającym między zębami jedzeniem
- ból zatoki bocznej nosa
- zapalenie zatoki szczękowej
- nadwrażliwość

Zanim dentysta stwierdzi przyczynę i rozpocznie leczenie można łagodzić ból stosując sprawdzone domowe sposoby:

Płukanie i mycie zębów może pomóc, gdy ból wywołują zalegające kawałki pokarmu. Po dokładnym wyszczotkowaniu zębów należy nabrać do ust wody o temperaturze pokojowej i energicznie przepłukać.

Płukanie słoną wodą po każdym posiłku oraz przed snem - rozpuszcza się 1 łyżeczkę soli w 1 litrze wody o temperaturze pokojowej i dokładnie płucze usta. Alternatywą są gotowe płyny do płukania zębów - z doświadczenia mogę dodać, że efektywniej usuwają resztki jedzenia niż solanka, a dodatkowo 'masakrują' nieświeży oddech.
Nić dentystyczna pomoże, gdy płukanie okaże się niewystarczające. Jednak należy robić to ostrożnie, gdyż bez tego dziąsła są bardzo wrażliwe na ból.

Alkohol przytrzymany nad bolącym zębem pomaga w najtrudniejszych momentach, gdyż część alkoholu zostaje wchłonięta w dziąsło, co łagodzi ból poprzez sparaliżowanie nerwów. Z własnego doświadczenia wiem, że najskuteczniejszy jest wacik z patyczków do uszu namoczony w czystym spirytusie i umieszczony w dziurze zęba wywołującej ból. Jednak ta metoda wymaga częstych zmian wacika, co po za domem może być trudne.

Masowanie dziąsła lodem skutecznie łagodzi ból zęba. Kostkę lodu łapie się palcami i ostrożnie przyciska do bolącego miejsca przez 5-7 minut. Efekt tego zabiegu polega na wysyłaniu bodźców do nerwów przewodzących ból. Owe nerwy mogą przewodzić tylko jeden rodzaj bodźca - zimne masowanie jest silniejsze i blokuje przewodzenie bólu. Podobny skutek daje ssanie kostki lodu przez 15 minut 3-4 razy w ciągu dnia. Metoda jest nieskuteczna jeśli ból wywołuje chłód.

Olejek z goździków. Kroplę płynu należy umieścić bezpośrednio na bolącym zębie lub nasączyć watę i przytrzymać w miejscu bólu.

Używanie drugiej (zdrowej) strony szczęki przy jedzeniu.

Zamknięte usta. Gdy ból wywołuje zimne powietrze, przebywając na chłodzie należy pamiętać, aby otwierać usta tylko gdy trzeba. Nie wolno również jeść lodów.

Zaciskanie zębów może być powodem bólu, gdy zgryz jest nieprawidłowy. Wówczas należy skonsultować się z ortodontą.

Aspiryna nie jest skuteczna położona bezpośrednio na bolącego zęba - wywołuje tylko oparzenie. Aby łagodzić ból należy przyjmować 1 tabletkę co 6-8 godzin. Jeśli nie pomaga można stosować silniejsze leki przeciwbólowe zanim skonsultuje się z dentystą.

Schładzać nie ogrzewać. Jeśli ból wywołuje zakażenie, ciepło rozprowadzi infekcje na dziąsło i nasili proces zapalny.

Osad z paleniska. Należy w bezpiecznym miejscu zapalić kawałek zwykłej gazety i nad płomieniem przytrzymać jakieś płaskie naczynie np. talerz. Następnie zgromadzony na talerzu osad trzeba umieścić na bolącym zębie.

NADWRAŻLIWOŚĆ ZĘBÓW
Jest powodem bólu, gdy ząb reaguje na zimno i/lub ciepło. Dolegliwość wywoływana przez odsłonięcie tkanki zęba spod warstwy szkliwa, zwykle na brzegu dziąsła. Odsłanianie zębiny może być spowodowane wiekiem, obniżaniem dziąseł, zabiegami chirurgicznymi lub zbyt energicznym myciem zębów silnymi pastami i ostrymi szczoteczkami. Czasami płytka nazębna uszkadza szkliwo i obnaża zębinę. Zaleca się stosowanie szczoteczek z miękkiego włókna oraz delikatnych, naturalnych past ziołowych i/lub specjalnych past do nadwrażliwych zębów.
W celu kompleksowego leczenia nadwrażliwości zębów należy dodatkowo zmodyfikować jadłospis, tak aby wzmacniał zęby i dziąsła od wewnątrz. Najprostszym zabiegiem jest włączenie do diety specjalnego suplementu zawierającego zestaw witamin i minerałów o decydującym wpływie na dobrą kondycję zębów i dziąseł. Taki preparat najczęściej zawiera wapń, fosfor, witaminy D3, A, B6, magnez i hesperydynę.
Konsultacja ze specjalistą jest potrzebna w celu zdiagnozowania przyczyny nadwrażliwości i ewentualnie stopnia postępujących zmian.
---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Ból zęba

W serwisie do pobrania DARMOWE ebooki prozdrowotne!

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

środa, 12 września 2012

Candida - przyczyna wszystkich chorób?

Candida - przyczyna wszystkich chorób?

Autorem artykułu jest Krzysztof Kowalski

To przez namnożenie się tego grzyba w organizmie źle się czujemy. Ale wiemy, jak go się pozbyć – mówią naturoterapeuci. Lekarze jednak kręcą głowami: nie ma na to żadnych naukowych dowodów. Komu lepiej uwierzyć?
Lista objawów, jakie przypisuje się Candida albicans, czy raczej jej nadmiernemu rozmnożeniu się w naszym ciele, jest długa.
LekarzeWłaściwie jest na niej wszystko: alergie pokarmowe, bóle brzucha i głowy, nadwaga lub niedowaga, utrata włosów, biały język, gazy i wzdęcia, częste infekcje, ponadto impotencja, depresja, zaburzenia wzrokowe, kłopoty z prostatą, nadmierne pocenie się, ciągłe odchrząkiwanie. Więcej: o przeroście Candida w narządach wewnętrznych może też świadczyć krótka pamięć, alkoholizm, niecierpliwość, stronienie od towarzystwa, ospałość, kłopoty decyzyjne, złe mniemanie o sobie... Wiele z nas teraz pewnie uśmiecha się ironicznie, ale może nie ma racji? W końcu jak mieć dobry nastrój, gdy ciągle coś w ciele uwiera i boli, zauważają znawcy tematu. A jest on ostatnio głośny, bo w natłoku różnych informacji daje nie tylko czytelną diagnozę wszystkich naszych kłopotów ze zdrowiem (i urodą!), ale też proponuje receptę na ich zażegnanie. To wszystko wcale nie jest takie proste – oponują lekarze. Kto ma rację?

„Nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele dolegliwości ciała i duszy wynika z zatrucia organizmu wywołanego przez grzyby”

Większość naszych chorób wynika właśnie z tego, że hodujemy w sobie grzyba – Candida albicans, ale też tropicalis, krusei, pseudotropicalis, parapsilosis (grzybica paznokci). Ich wydzieliny tak zanieczyszczają organizm, że prowadzi to do przeciążenia systemu obronnego. A osłabione ciało reaguje szeregiem najróżniejszych dolegliwości. Nie tylko fizycznych, ale też psychicznych, bo obolały człowiek staje się zmęczony, gderliwy, łatwo wybucha itp. Pierwsze problemy z Candida zaobserwowano pod koniec XX w., gdy coraz liczniejsza grupa pacjentów zaczęła się uskarżać na pozornie niezwiązane ze sobą objawy, które jednak dawały poczucie choroby totalnej. 
Okazało się, że miało to związek z nadużywaniem antybiotyków, którymi jeszcze do niedawna leczono wszystko. Efektem ubocznym tegoż było wybicie pożytecznych bakterii i pozostawienie układu pokarmowego we władaniu rozrastającego się grzyba. Dziś wiemy, że „karmią” go też: picie wody z kranu, stres, nadużywanie kawy, alkoholu, nikotyny, przebywanie w pomieszczeniach wilgotnych i klimatyzowanych.
A najbardziej niewłaściwa dieta: nadużywanie cukru, spożywanie prostych węglowodanów, mięsa i mleka zawierających hormony i sterydy, jedzenie konserwowanych i gotowych posiłków (np. hot dogów, hamburgerów), picie słodzonych i gazowanych napojów. Powtarzam moim pacjentom: „Nie jadać byle czego, byle jak, i z byle kim!”. Bo główna kwatera Candida mieści się w układzie pokarmowym, w jelicie grubym. Dopóki jesteśmy młodzi i silni, równowaga między grzybem a dobrymi bakteriami, które żyją obok, jest zachowana. Ale przez złe nawyki grzyb zaczyna niekontrolowanie się namnażać i np. perforować ścianki jelita, co prowadzi do jego przeciekania, a wtedy niestrawione części pokarmowe dostają się do krwiobiegu, powodując alergie pokarmowe. 
W przewodzie pokarmowym zaczynają namnażać się też pasożyty… To wszystko nie dzieje się nagle: przerost Candida może trwać dziesiątki lat i objawiać stopniowym pogorszeniem zdrowia. Grzybica jest uleczalna i można się jej pozbyć dietą i lekami. Potem dobrze jest oczyścić organizm z obumarłych trucizn. I koniecznie trzeba zmienić styl życia oraz nastawienie do niego!
--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Piękna twarz bez trądziku

Piękna twarz bez trądziku

Autorem artykułu jest Michal Kieras

Prawie każdy nastolatek posiada problem z trądzikiem - jest to naturalna kolej rzeczy. Jedni mają więcej wyprysków skórnych, inni mniej, natomiast każdy je posiada, co nie jest zbytnim powodem do zadowolenia. Czas jednak z tym skończyć raz na zawsze. Z pomocą przychodzą nam kremy, toniki, a także odpowiednie zabiegi kosmetyczne.
trądzikIstnieje wiele sposobów pozbycia się trądziku, niestety, nie każdy jest skuteczny, a już tym bardziej dla każdego. Jeśli więc zauważyłaś u siebie zdecydowanie więcej wyprysków skórnych, aniżeli u Twoich rówieśników, to z pewnością czas coś z tym zrobić. Na samym początku naszej kuracji przeciwtrądzikowej warto udać się do lekarza.
Większość z nas unika tego, niedoceniając porad wyspecjalizowanego dermatologa. Musimy wiedzieć, że nieleczony trądzik może powodować uciążliwe blizny, które z pewnością obiją się na naszej psychice w późniejszym wieku.
Dermatolog na samym początku pomoże Ci ustalić, z jakim rodzajem trądziku masz do czynienia i wtedy zaleci skuteczną formę walki. Jeśli występują niewielkie zmiany, najprawdopodobniej otrzymasz wskazania, w jaki sposób postępować, by uniknąć pojawiania się nowych wyprysków i jednocześnie pozbyć się tych już widocznych. W tym celu naczęściej też otrzymasz listę preparatów do pielęgnacji twarzy, jakie pozwolą Ci raz na zawsze pozbyć się tego problemu.
Dodatkowo istnieje szereg różnych zabiegów kosmetycznych, których działanie można skonsultować podczas wizyty w gabinecie dermatologicznym.
Polecaną przez lekarzy kuracją jest połączenie dwóch zabiegów - mikrodermabrazji i jonoforezy. Mikrodermabrazja to zabieg polegający na usunięciu martwego naskórka oraz dogłębnym oczyszczeniu twarzy. Jest ona szczególnie polecana dla osób, które mają problemy z nadmiernym przetłuszczaniem się skóry. Jonoforeza natomiast to jeden z najlepszych sposobów wprowadzania preparatów leczniczych do najgłębszej warstwy skóry za pomocą urządzenia emitującego prąd o słabym natężeniu. Dzięki temu, iż preparat leczniczy jest wprowadzany wgłąb skóry, to działanie jonoforezy jest kilka razy skuteczniejsze, niż codzienne stosowanie najlepszych (i jednocześnie najdroższych) kremów dostępnych na rynku.
W przypadku dużych problemów z trądzikiem, lekarz może Ci zlecić dodatkowe badania, które pozwolą ustalić poziom hormonów opowiedzialnych za taką sytuację. Dzięki temu będzie mógł dobrać odpowiednie leki, które z pewnością pozwolą Ci przynajmniej ograniczyć ilość wyprysków na twarzy, czego z pewnością nie dadzą Ci popularne na rynku kosmetyki pielęgnacyjne.
--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Pamiętaj o swoim sercu

Pamiętaj o swoim sercu

Szanuj swoje serce jak matkę swoją, chciałoby się powiedzieć. To co kryje się pod klatką piersiową, to twoje być albo nie być, dlatego nie warto igrać z losem. Jak silnik pod maską serce musi być, co jakiś czas w warsztacie. Najlepiej na przeglądzie, szkoda by było, żeby od razu naprawiać.  
Lekarz
Pamiętaj, że pierwsze oznaki mogą być początkiem czegoś nieprzyjemnego. Nie musi tak być i w większości przypadków tak nie jest, ale zamiast myśleć o tym w stylu: „co tam szmera, co puka?”, lepiej udaj się do lekarza i sprawdź. Niepewność jest najgorsza, to w próżni tworzą się najgorsze wizje, próżnia nie lubi pustki, więc będzie chciała się wypełnić. Zamiast zwlekać, dając jej na to czas, udaj się do swojego lekarza rodzinnego. Jeśli nic nie znajdzie uspokoisz się, a twoja odpowiedzialna za kreowanie część psychiki zamknie swoje wrota i schowa pod łóżko swoje duchy. Ewentualnie jeśli lekarz zauważy, że niekoniecznie serce, lecz nasz organizm jest trochę poddenerwowany, może nam polecić wizytę w kriokomorze. Kriokomory w Polsce powstają coraz częściej, ośrodków zaopatrzonych w to dobrodziejstwo jest już około 40. Wobec tego, jest duża szansa, że jedna z takich kriokomór będzie znajdowała się blisko miejsca twojego zamieszkania.
Jeśli natomiast twój lekarz coś znajdzie, jakiś problem, który nie powinniśmy zostawiać ślepemu losowi, wtedy dostaniesz skierowanie do kardiologa. Jeśli mamy znajomego lub poleconego kardiologa może warto skorzystać z jego usług. Nasze serce to delikatna sprawa, oddajemy go zazwyczaj osobie, którą kochamy. Lekarza nie musimy kochać, ale powinniśmy mu zaufać. Jeśli jednak zdarzy się, że nasza relacja z lekarzem nie jest najlepsza, a po drugie nie ufamy w jego diagnozy, warto skorzystać z porady innego specjalisty. Nie przesadzajmy jednak i nie wykorzystujmy za często możliwości zmiany lekarza. Może to spowodować dużo zamieszania i zamiast leczyć twoje serce, pogorszy jego funkcjonowanie, a dodatkowo i rozstroi twoje nerwy.

Zdrowie
Niezwykle ważna dla twojego serca, i w ogóle dla całego ciała i ducha jest aktywność fizyczna. Tajemnicą poliszynela jest fakt, że osoby aktywne żyją dłużej i lepiej funkcjonują. Twoja aktywność nie musi być przygotowaniem się do maratonu. Najważniejsze to utrzymywać aktywność na swoim poziomie, tyle ile potrafisz, ile możesz. Jeśli masz gorszy dzień, nie szkodzi, odłóż bieg czy jazdę na rowerze na drugi dzień. Nie chcielibyśmy przecież, żeby aktywność stała się ogniem, który parzy za każdym razem, gdy tylko o nim pomyślimy. To powinna być umiarkowana przyjemność, niewymuszona. Co prawda, czasami trzeba się zmusić, jeśli kolejny dzień nie mamy ochoty wyjść z domu i się poruszać. Mocne postanowienie to klucz do takiej aktywności, ale nie zasada muszę, bo muszę. Ty robisz to dla siebie, jesteś na tyle dojrzały, że wiesz po co chcesz to robić. Z całej palety aktywności warto wybierać wszystko, co ci jest ci dostępne. Raz pobiegaj, później na rower, a następnie na basen. Umiejętne urozmaicenie wpłynie dobrze na chęć kontynuowania twojej przygody z aktywnością. Jednocześnie pomoże wygrać z monotonią jednej formy aktywności.  
-- O autorze
TJ

wtorek, 11 września 2012

Są skuteczne sposoby na zaparcia!

Są skuteczne sposoby na zaparcia!

Autorem artykułu jest Marlena Mendelewska

Naukowcy obliczyli jakiś czas temu, że z powodu zaparć cierpi około dwadzieścia procent  dorosłych osób. Jest to ogromny odsetek osób, które przeważnie wstydzą się poprosić o pomoc w radzeniu sobie z tym nieprzyjemnym schorzeniem.
Przeważnie, gdy pojawia się zaparcie – radzimy sobie z nim stosując znane nam środki przeczyszczające, a nawet lewatywy. Zaparcia można pokonać także i bardziej domowymi i naturalnymi sposobami. Jakie to sposoby? Przyjrzyjmy się temu nieco bliżej.
Przede wszystkim wymagają one od Ciebie wprowadzenia kilku korzystnych zmian do swojej diety i zachowania. Wszystko to pomoże Ci nie tylko poradzić sobie z obecnie trwającym problemem, ale także uniknąć zaparć w przyszłości (o ile będziesz stale stosował się do najważniejszych zasad).
W Polsce numerem jeden na zaparcia jest bez wątpienia kiszonka. Zarówno kiszona kapusta jak i ogórki kiszone. Są to skarby natury, których nie wszyscy jeszcze doceniamy. Pomocny będzie zwłaszcza sok pochodzący z tych kiszonek.
Kiszonki zawierają dużą ilość błonnika, który reguluje w sposób niemal magiczny całą pracę układu trawiennego. Poprawią one nam nie tylko trawienie, ale także dostarczą cennych witamin z grupy B.
Równie pomocne będą suszone owoce. Najlepsze efekty uzyskasz jedząc suszone śliwki i morele – przed zjedzeniem możesz je namoczyć w ciepłej wodzie, będą wtedy bardziej miękkie. Wodę po takich owocach możesz zostawić i wypić ją zaraz po wstaniu.  Równie ważne przecież jest picie odpowiedniej ilości płynów. Najlepiej jeśli będzie to woda mineralna.
Pamiętaj, że Twój problem wymaga wprowadzenia kilku zmian w sposobie, w jaki jesz i żyjesz. Ustal sobie regularne pory posiłków. Nigdy nie jedz w pospiechu i stresie – to źle wpływa na trawienie. Równie ważny jest także ruch – codzienna dawka ćwiczeń nie tylko pobudza metabolizm, ale także ruch jelit!
---

poznaj wszystkie sposoby na zaparcia

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

niedziela, 9 września 2012

Jak dbać o nogi i uniknąć żylaków?

Jak dbać o nogi i uniknąć żylaków?

  Żylaki są tak powszechną dolegliwością, że trudno jest mieć pewność, że nas nigdy ono nie dosięgnie. Warto znać metody, które pomogą nam zadbać o nogi już dziś.
Oczywiście – możemy unikać czynników wywołujących żylaki i sprzyjających ich rozwojowi. Zawsze niestety jest także taka możliwość, że budowa naszego ciała ułatwia tworzenie się żylaków. I nawet jeśli już zdiagnozowano u nas pierwsze objawy żylaków -  możemy poprzez odpowiednie zabiegi przeciwdziałać rozwojowi choroby. Wszystkie te zabiegi to także świetny sposób na dbanie o kondycję naszych nóg.
Najważniejszą sprawą będzie na pewno zwiększenie ruchu. Warto też przejrzeć swoją garderobę, by sprawdzić, czy nie mamy ubrań, które nadmiernie uciskają żyły kończyn górnych. Jeśli znajdziemy takie ubrania – najlepiej wyrzuć je od razu. Lepiej jest poświęcić jakąś rzecz niż własne zdrowie.
Teraz pora na różnego maści i dostępne leki na żylaki, albo wzmocnienie żył. Jeśli chcesz korzystać z takich specyfików – warto przedyskutować to z lekarzem, albo farmaceutą. Będziesz mieć wtedy pewność, że faktycznie taki specyfik pomoże Ci, a nie zaszkodzi.
Pamiętaj także o dobrych nawykach. Pozwól nogom (tak często, jak to tylko możliwe) odpocząć poprzez uniesienie ich wysoko (najlepiej, gdy leżysz). W sklepach specjalistycznych dostępne są także podkolanówki oraz rajstopy uciskowe.
Ważne są też takie codzienne nawyki, które pokarzą, że faktycznie dbasz o swoje nogi. Do tych nawyków należy dobór odpowiedniego obuwia, należyta dawka codziennego ruchu, a także masaż nóg (można go wykonać samodzielnie).
Jeśli nawet nie uda Ci się ustrzec przed żylakami – głowa do góry. W Polsce są już dostępne bezinwazyjne metody leczenia żylaków. Zabieg operacyjny przeprowadza się za pomocą lasera, nie wymaga on hospitalizacji, a pacjent swobodnie już się porusza po 2-3 dniach. Mimo wszystko – zawsze lepsza jest profilaktyka. Dlatego zadbaj o swoje nogi już dziś.
-- O autorze
Gabinet Chirurgii Naczyniowej - laserowe leczenie żylaków

czwartek, 6 września 2012

Miesiączka, menstruacja - sposoby łagodzenia bólu i odpowiednia dieta

Miesiączka, menstruacja - sposoby łagodzenia bólu i odpowiednia dieta

Autorem artykułu jest Dr Grand

Bolesna miesiączka (dysmenorrhoea) jest wynikiem zjawiska biochemicznego i według ekspertów wiele kobiet niepotrzebnie cierpi z tego powodu - 50% dorosłych kobiet odczuwa ból przed lub podczas miesiączkowania, a około 10% cierpi z powodu bardzo silnego bólu.
Raz w miesiącu błona śluzowa macicy wytwarza substancje zwane prostaglandynami, które wywołują skurcze mięśnia macicy, dzięki czemu tkanki i płyny zostają usunięte z jej wnętrza. Podwyższone stężenie prostaglandyn powoduje silne skurcze mięśnia wywołujące ból w dole brzucha, czasami promieniujący do ud i dołu pleców. Poważnym przypadkom towarzyszą mdłości, wymioty, biegunka, zawroty i bóle głowy.

Bolesne miesiączkowanie dzieli się na 2 rodzaje:
- dysmenorrhoea pierwotna występuje u kobiet w każdym wieku, a jej objawy zwykle ustępują po urodzeniu dziecka
- dysmenorrhoea wtórna występuje u starszych kobiet i może być powodowana przez liczne schorzenia tj. włókniakomięśniaki, polipy, endometrioza, stany zapalne miednicy i zwężenie otworu szyjki macicy

Oto skuteczne sposoby na łagodzenie bólów miesiączkowych:

Regularne odżywianie nie zapobiega bolesnym miesiączkom, ale poprawia ogólne samopoczucie. Należy więc ograniczyć jedzenie najczęściej bezwartościowych słonych i słodkich produktów, które powodują wzdęcia i uczucie ociężałości. Najlepszą alternatywą są jarzyny, owoce, kurczaki i ryby, jednak w formie częstych nieobfitych posiłków.

Witaminy i sole mineralne. Należy przyjmować codzienną dawkę witamin i soli mineralnych, szczególnie ważne są wapń i magnez podawane w małych dawkach, kilka razy w ciągu dnia. Dawkę wapnia i magnezu należy zwiększyć tuż przed okresem i podczas jego trwania. Warto pamiętać o lepszej przyswajalności minerałów z naturalnych źródeł i je stosować zamiast syntetycznych alternatyw. Przykładowe naturalne suplementy: algi chlorella, zioło Arjuna, jagody Goji i minerały koloidalne.

Kawa stop. Trzeba ograniczyć kofeinę, której właściwości pobudzające nasilają dolegliwości i drażnią śluzówkę przewodu pokarmowego.

Alkohol stop. Należy zupełnie odstawić picie alkoholu - 2 kieliszki lekkiego wina to maksimum.

Środki moczopędne. Według wielu kobiet, leki moczopędne skutecznie redukują wzdęcia towarzyszące miesiączce, ale jednocześnie organizm traci wiele ważnych minerałów. Dlatego idealną solucją jest ograniczenie spożycia soli i alkoholu.

Ciepło pomaga, gdyż poprawia krążenie i działa relaksująco na mięśnie, co jest szczególnie ważne przy przekrwieniu i wzmożonym napięciu mięśniowym w obrębie miednicy. Podczas miesiączki należy pić dużo gorącej herbaty i przykładać ciepłe okłady na brzuch, poduszkę lub koc elektryczny.

Spacery i ćwiczenia gimnastyczne tuż przed zbliżającym się okresem znacznie poprawią samopoczucie.

Ćwiczenia relaksujące (np. joga). Klęknij i przysiądź na piętach, czołem dotknij podłogi, ramiona ułóż na podłodze wzdłuż ciała, zamknij oczy i utrzymaj tę pozycję dopóki nie poczujesz zmęczenia.

Kąpiele mineralne. Do wanny ciepłej wody dodaje się szklankę morskiej soli i szklankę sody oczyszczonej. Kąpiel powinna trwać 20 minut.

Kąpiel mikrobąbelkowa. Lecznicze mikro- i nanobąbelki powietrzno-wodne charakteryzują się szerokim efektem terapeutyczno-kosmetycznym: myją, sterylizują, dotleniają, masują i pobudzają krążenie wywołując długotrwałe uczucie ciepła wewnętrznego, głębokie odprężenie i relaksacje. Dzięki temu codziennie zapewniają zbawienne rozluźnienie mięśni w obrębie miednicy a dodatkowo umożliwiają utrzymywanie higieny bez chemicznych środków myjących, co pozytywnie wpywa na stan tkanki skórnej.
Akupresura. W zagłębieniach po obu stronach pięty znajdują się punkty akupresurowe, które są połączone kanałami energetycznymi z narządami miednicy. Należy je delikatnie uciskać/masować kciukiem i końcami palców, to samo po obu stronach ścięgna Achillesa posuwając się ku mięśniom łydki. Należy kontynuować ucisk przez kilka minut na obu stopach.

Środki przeciwbólowe skutecznie ograniczają dolegliwości. Najlepsze są te z zawartością aspiryny lub ibuprofenu, które hamują działanie prostaglandyn. Należy je przyjmować od chwili wystąpienia bólu aż do jego ustąpienia - w czasie posiłku lub popijając mlekiem, aby nie drażnić żołądka.
Seks zakończony orgazmem skutecznie zmniejsza bóle skurczowe. Uaktywnione mięśnie powodują lepsze krążenie krwi i innych płynów z przekrwionych narządów łagodząc ból.
---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Miesiączka

W serwisie do pobrania DARMOWE ebooki prozdrowotne!

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Czym jest niedoczynność tarczycy?

Czym jest niedoczynność tarczycy?

Autorem artykułu jest Marta Jonka

Niedoczynność tarczycy to jedna z chorób, która jest spotykana na całym świecie. Jest to schorzenie, które podkreśla jedynie fakt, jak bardzo niedoskonały jest organizm ludzki.
Niedoczynność polega na braku pewnego składnika w organizm. Tym składnikiem jest tyroksyna. W skutek niedoboru powstają kolejne problemy.
W taki oto sposób niedoczynność tarczycy staje się powodem całego zespołu patologicznych zmian w organizmie. Najwięcej jednak traci na tym układ pokarmowy i cały system odpowiedzialny za metabolizm człowieka. Przemiana materii zostaje zachwiana. Cały organizm nie funkcjonuje tak, jak należy.
Ciekawostką jest to, że na niedoczynność tarczycy cierpi pięć razy więcej kobiet, niż mężczyzn. Ponadto, choroba najczęściej atakuje po sześćdziesiątym roku życia. Można więc pokusić się o tezę, że wraz z wiekiem wzrasta ryzyko zachorowania na niedoczynność tarczycy. Wracając do osłabionego, patologicznego procesu przemiany materii. Osoba chora na przypadłość dotyczącą tarczycy skarży się na bóle, jest osłabiona i gwałtownie przybiera na masie ciała. To generuje kolejne problemy, które dotycząc serca i wysokiego ciśnienia tętniczego. Organizm ludzki to jeden spójny system. Wystarczy, że zabraknie w nim poprawności, a zaraz cały organizm przestaje funkcjonować.
Niedoczynność tarczycy jest tylko tego przykładem. Idąc dalej – problemy z przemianą materii oprócz chorób z układem krążenia powodują również zaburzenia pamięci i uczucie chłodu. Wszystkie te objawy przypisane są do niedoczynności tarczycy.
Choroba atakuje wiele układów organizmu ludzkiego. Zaczynając od skóry, a na układzie krwionośnym, oddechowym i pokarmowym kończąc.
Osoba, która cierpi na zaawansowaną niedoczynność tarczycy bardzo cierpi. Nie bez powodu określa się tą chorobę jako bardzo niebezpieczną. Czym szybciej zostanie ona wykryta – tym lepiej.
 Leczenie niedoczynności tarczycy jest w tej kwestii jest bardzo zróżnicowane i zaawansowane. Nie ważne, jaka postać nadczynności tarczycy posiada pacjent. Każdy rodzaj leczy się solą sodową tyroksyny. To początek leczenia. Osoba chora na tego typu schorzenie musi przyjmować lek trzydzieści minut przed posiłkiem.
Odwrotnością niedoczynności tarczycy jest nadczynność tarczycy. Wtedy sprawy mają się zupełnie inaczej. Tarczyca, jako gruczoł jest bardzo ważny. Jednak sprawia ogromne kłopoty wielu ludziom na całej Ziemi. Medycyna stara się rozwijać pod tym względem i pomagać osobom chorym na niedoczynność lub nadczynność tego gruczołu. Nie jest to jednak takie łatwe, jak się wydaje. Organizm ludzki, który boryka się z problemami tarczycy nie pozwala często na zastosowanie doraźnych środków leczniczych.
--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Łupież - skuteczne leczenie i profilaktyka

Łupież - skuteczne leczenie i profilaktyka

Autorem artykułu jest Dr Grand

Łupież to powszechne schorzenie polegające na nadmiernym łuszczeniu się owłosionej skóry głowy i gromadzeniu się nieestetycznych, białych płatków (łusek) we włosach i na ubraniu, co często wywołuje nieśmiałość i zakłopotanie u pacjenta.
Cięższa forma łupieżu, która objawia się zmianami zapalnymi, zaczerwienieniem, świądem oraz obecnością suchych lub tłustych łusek przylegających do skóry, zwana jest łojotokowym zapaleniem skóry.
Łuski łupieżowe tworzą się na owłosionej skórze głowy, a w przypadku stanu zapalnego rozprzestrzeniają się, zajmując także brwi, powieki, uszy, nos, brodę, klatkę piersiową oraz plecy. Obumarłe komórki zlepiają się i tworzą miękkie, widoczne płatki. W cięższych przypadkach powstają żółtawoczerwone nawarstwienia i strupki.

Przyczyny łupieżu i łojotokowego zapalenia skóry to:
- nadmierne namnażanie się grzybów drożdżakowych Pityrosporum ovale, które należą do flory każdej zdrowej ludzkiej skóry,
- łuszczenie skóry głowy związane ze stresem (neurodermatoza),
- kontaktowe zapalenie skóry (alergia na składniki szamponów),
- źle wypłukane pozostałości szamponów i innych środków, oblepiające pory i nasadę włosów.

Fryzjerzy twierdzą, że najczęstszym problemem ich klientów jest właśnie łupież, natomiast dermatolodzy są zgodni, że każdy cierpi na tę krępującą dolegliwość, jednak w różnym nasileniu.

Oto domowe sposoby na łupież - leczenie i zapobieganie:

Nie wolno ignorować łupieżu, gdyż może to doprowadzić do gromadzenia się grubszej warstwy łusek, co wywołuje swędzenie i skłania do drapania. Natomiast drapanie może być przyczyną drobnych zranień skóry i infekcji.

Naturalna higiena mikrobąbelkowa bez chemii. Im częściej stosuje się szampon, tym łatwiej opanować łupież - to popularne stwierdzenie stanowi półprawdę, gdyż efekt takiego działania bywa ekstremalnie różny. Źle wypłukane chemiczne drobiny szamponu oblepiają pory i włosy, uniemożliwiając ich prawidłowe dotlenienie - naskórek obumiera i się łuszczy. Według wyników badań, płukanie włosów zwykłym prysznicem rzadko bywa wystarczające, nawet jeśli trwa stosunkowo długo.
W tym kontekście pomocne okazują się domowe generatory mikro- i nanobąbelków o działaniu sterylizującym i dotleniającym, które precyzyjnie i delikatnie oczyszczają pory oraz nasady włosów. Pękając, masują, co pobudza mikrokrążenie skórne, oraz wydzielają energię odrywającą wszelkie zanieczyszczenia i niszczącą szkodliwe bakterie. Tak oczyszczona skóra lepiej wchłania stosowane miejscowo preparaty lecznicze, co dodatkowo sprzyja szybkiemu wyleczeniu łupieżu.
Natomiast specjalne kule piorące, które bez utraty skuteczności prania ograniczają zużycie środków chemicznych, sprawiają, że ubrania, w tym przypadku prane nakrycia głowy, są bardziej przyjazne dla skóry głowy i włosów - im mniej proszku w praniu, tym lepiej wypłukana odzież z drażniących pozostałości chemii.

Na początek łagodny szampon leczniczy, który często okazuje się wystarczający. Żaden szampon nie jest konieczny na tle działania mikrobąbelków. Ale ich stosowanie i rozprowadzanie wodą destylowaną może przyspieszyć wyleczenie łupieżu.

Czarne błoto i minerały z Morza Martwego. Takie preparaty przeciwłupieżowe dzięki wysokiej zawartości minerałów i witamin wykazują dużą skuteczność w łagodnym i naturalnym leczeniu łuszczącej się skóry.
Mocniejsze preparaty są potrzebne, jeśli poprzednia metoda zawiodła. Choć japońskie mikrobąbelki są niezawodne, opiszę najpopularniejsze specyfiki. Szampony przeciwłupieżowe dzieli się ze względu na ich skład:
- siarczek selenu/pirytionian cynku/dziegieć - działają najszybciej, hamując mnożenie się komórek skóry,
- kwas salicylowy, siarka - odklejają łuski, które wówczas można łatwo spłukać,
- środki przeciwbakteryjne - redukują liczbę drobnoustrojów, zmniejszając groźbę infekcji, w tym związki przeciwgrzybiczne np. ketokonazol.
Preparaty dziegciowe stosuje się w bardzo trudnych przypadkach. Głowę namydla się specyfikiem i pozostawia na 5-10 minut - najczęstszy błąd pacjentów to zbyt szybkie spłukanie. Uwaga, specyfiki z zawartością dziegciu nadają jasnym włosom brązowawy odcień!

Bez przesady z silnymi preparatami. Jeśli wywołują podrażnienie skóry, można je stosować na zmianę z łagodnym szamponem.

Podwójne mycie głowy szamponem leczniczym. Pierwszy raz namydla się głowę na początku kąpieli i pozostawia pianę prawie do końca mycia. Dopiero wtedy dokładnie spłukuje się głowę, namydla ponownie i spłukuje ostatecznie. Zawsze pewna ilość leku pozostanie na skórze głowy i będzie działać do następnego mycia.

Czepek jest metodą potęgującą efekt stosowania preparatów przeciwłupieżowych. Po namydleniu głowy, nakłada się na godzinę czepek i dopiero później spłukuje.

Zmiana preparatu, który przynosi efekty, jest błędem. Jednak z drugiej strony - skóra głowy przyzwyczaja się do składników szamponu, dlatego rozwiązaniem jest zmiana specyfiku co kilka miesięcy.

Balsam łagodzący po użyciu środka przeciwłupieżowego złagodzi ewentualne podrażnienia.

Delikatny masaż głowy podczas jej mycia opuszkami palców ułatwia odwarstwianie łusek i fragmentów naskórka oraz poprawia ukrwienie owłosionej tkanki skórnej. Nie wolno przy tym drażnić powierzchni skóry! Znowu optymalnym rozwiązaniem jest delikatna, ale precyzyjna higiena mikrobąbelkowa.

Systematyczne szczotkowanie włosów usuwa martwą skórę oraz pobudza krążenie w skórze głowy, podobnie jak masaż i mirkobąbelki. 

Natłuszczanie. Mimo że problemem bywa przetłuszczenie skóry głowy, okresowe zastosowanie ciepłej oliwki ułatwia odłuszczanie i zmiękczanie łusek łupieżu. Należy podgrzać około 60g oliwy z oliwek, zwilżyć włosy (aby oliwa dotarła do skóry, a nie wsiąkła we włosy) i za pomocą szczoteczki lub wacika rozprowadzić oliwę bezpośrednio na całej skórze głowy. Następnie na 30 minut nakłada się czepek a potem zmywa oliwę szamponem przeciwłupieżowym. Alternatywą są preparaty nawilżające owłosioną skórę głowy.

Słońce (bezpośrednie promieniowanie ultrafioletowe) ma działanie przeciwzapalne. Umiarkowane nasłonecznienie pomaga przy kłopotach z łupieżem, który, jak łatwo zauważyć, jest mniej dokuczliwy latem. Istotne jest zachowanie kompromisu między korzystnym działaniem słońca na skórę głowy i jego niekorzystnym działaniem na inne obszary ciała - maksymalnie 30 minut dziennie, odkryte ciało należy posmarować kremem z filtrem.
Ograniczenie spożycia cukru. Cukier sprzyja namnażaniu się grzybów drożdżopodobnych.

Nie stosuj piwa do płukania włosów, gdyż może podrażniać skórę i wywoływać łupież.

Tymianek ma łagodne działanie odkażające. Przez 10 minut gotuje się 4 czubate łyżki stołowe suchego tymianku w 400ml wody. Po odcedzeniu połowy ostudzonego wywaru rozprowadza się go starannie na świeżo umytych wilgotnych włosach. Następnie głowę należy delikatnie wymasować, lecz nie spłukiwać. Resztę wywaru można użyć następnego dnia. Tak samo stosuje się napar z melisy.

Przeciwłupieżowa procedura ziołowa. Głowę na noc należy posmarować olejem lnianym lub innym z następujących: olejek drzewa herbacianego, lawendowy, rozmarynowy, cedrowy, cytrynowy, paczulowy, geraniowy oraz amla bhringaraj. Rano trzeba spłukać włosy odwarem z ziół (ziele skrzypu, liść pokrzywy, korzeń łopianu - wymieszać 2 garście i gotować w 1l wody przez pół godziny), na końcu spłukać wodą. Wskazane jest także picie nalewki lub naparu z pokrzywy. 

Relaks. Stres i emocje odgrywają istotną rolę w nasilaniu się dolegliwości skórnych, również łupieżu. Solucją są ćwiczenia fizyczne, medytacja oraz inne sposoby relaksacji.

Łysa głowa jest najskuteczniejszą i najszybszą metodą pozbycia się łupieżu. Jednak tylko dla panów i odważnych pań :)

PORADA LEKARSKA
Łojotokowe zapalenie skóry wymaga fachowego leczenia. Oto objawy tej choroby:
- podrażnienie skóry głowy,
- grube łuski mimo stosowania szamponów leczniczych,
- żółtawe strupy,
- czerwone plamy, zwłaszcza na granicy włosów i karku.
---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Łupież

W serwisie do pobrania DARMOWE ebooki prozdrowotne!

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Muszkatołowiec korzenny, muszkatowiec, muszkat (Myristica fragrans Houtt.) - panaceum na dołek psychiczny

Muszkatołowiec korzenny, muszkatowiec, muszkat (Myristica fragrans Houtt.) - panaceum na dołek psychiczny

Autorem artykułu jest Basia K

Jest to chyba najstarsza roślina przyprawowa. Ciekawe, że jej właściwości mają również interesujące działanie lecznicze, a jej nadmierne spożycie może zaszkodzić.
Muszkatołowiec to roślina uprawiana  głównie w Indonezji, Indiach i Ameryce Południowej.  Jest ceniona ze względów smakowych i zdrowotnych. Tarte nasiona, zwane gałką muszkatołową, dodaje się do potraw jednogarnkowych, mięs, skorupiaków, dań z klusek, zup owocowych, deserów i win. W medycynie znalazła zastosowanie w zwalczaniu reumatyzmu, wzdęć i zaburzeń oskrzelowych.
 Substancja czynna zwana mirystycyną zawarta w proszku działa pobudzająco i wzmacnia nerwy.
Ważne jest to, że spożyta w większej ilości niż 4 g wywołuje stan euforii, która utrzymuje się do 12 godzin. Należy jednak uważać, żeby nie jeść jej zbyt dużo, gdyż dawka powyżej 8 g jest trująca.
Ilości rzędu 60 g (~12 łyżeczek) i więcej są niebezpieczne dla zdrowia i życia. Powodują konwulsje, palpitacje, nudności, a w niektórych przypadkach odwodnienie i ogólne uczucie bólu.
Duże dawki mogą powodować silne działania deliryczne i nieprzyjemne doświadczenia - zaburzenia widzenia (halucynacje) i  stany lękowe. Innym efektem nadmiernego spożycia gałki w  jest uczucie oszołomienia związane z napływem krwi do głowy.
Jednak jej niewielka porcja  łagodzi "niż psychiczny" i poprawiaja nastrój.
Pewne substancje czynne zawarte w tej przyprawie hamują w organizmie funkcję enzymu monoaminooksydazy, który wspomaga rozkład substancji trujących.
Nie należy w większych ilościach łączyć jej z lekami uspokajającymi, przeciwhistaminowymi (przeciw alergii) lub środkami hamującymi łaknienie, gdyż może powodować groźne dla życia powikłania. Taką samą reakcję wywołuje jednoczesne spożywanie gałki muszkatołowej oraz alkoholu, ananasa, bananów i dojrzałego sera.
Stosowanie: dwie, najwyżej trzy szczypty sproszkowanej przyprawy rozmieszać w pojemniku jogurtu i zjeść.

Źródło: W. Meidinger "Naturalna siła z apteki Pana Boga"
---

Wszystko o ziołach www.ziolowyogrod.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Zmiana trybu życia z olejem lnianym

Zmiana trybu życia z olejem lnianym

Autorem artykułu jest Ania Kowalska

W dobie szybkiego trybu życia często bywa tak, że w pogoni za pieniądzem zapominamy o wartościach takich jak zdrowie.
Z uwagi na to, że życie i zdrowie ma się tylko jedno należy pamiętać o codziennych nawykach żywieniowych.
Nawet drobna rzecz, najmniejsza odmiana czy zastąpienie czegoś, co źle wpływa na nasze samopoczucie czymś pozytywnym, może znacząco odmienić wiele aspektów zdrowotnych. Kiedy rano wstajemy zazwyczaj skupiamy się nad tym aby szybko zjeść śniadanie. Nie ważne jest dla nas co wlewamy na patelnie robiąc jajecznicę – może być jajecznica na maśle, na oleju, na margarynie czy na oliwie z oliwek. Te tłuszcze są dosyć ogólnodostępne na pułkach supermarketów i dziwaczne wydaje się nam kiedy mijamy stoiska z takimi (dla nas specyfikami) jak olej lniany.
Takie dosyć codzienne zwyczaje ale jednak stosowane w dzień w dzień mogą odbić się na naszym zdrowiu ze skutkiem takim jaki sobie wybierzemy. Oprócz właściwości zdrowotnych „od zewnątrz” olej lniany ma też bardzo korzystne działanie „od wenątrz”. Już w starożytności ludzie stosowali go jako specyfik poprawiające urodę. Kobiety zachwycały się właściwościami oleju lnianego w szczególności jeśli chodziło o włosy, skórę czy paznokcie. Dla mężczyzn stosowanie oleju lnianego korzystnie działało na układ krwionośny czy układ nerwowy.
Może warto jest powrócić do czasów kiedy nasi przodkowie właśnie żyli opierając się na stosowaniu i skłonić się ku naturalnym „upiększaczom” urody? Olej lniany jako środek występujący w czystej postaci i jego źródłem może być również bardziej dla niektórych znane siemię lniane dostarcza do organizmu wiele kwasów nienasyconych, których brak czy niedobór prowadzi do bardzo poważnych chorób.
Ważne jest aby pamiętać, że zdrowie ma się tylko jedno i jak już je zaniedbamy to nie będzie odwrotu. Warto jest wejść do Internetu i poczytać sobie w jakich produktach występuje to naturalne źródło witamin lub jakie produkty należy spożywać aby zaopatrzyć nasz organizm w witaminy. Pamiętajmy o tym, że jesteśmy dokładnie tym co jemy – decyzja należy do każdego z nas.
--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Refluks, zgaga, nadkwasota - objawy, przyczyny i skuteczne samoleczenie

Refluks, zgaga, nadkwasota - objawy, przyczyny i skuteczne samoleczenie

Autorem artykułu jest Dr Grand

Refluks (zgaga, odpływ żołądkowo-przełykowy, nadkwasota) to wyjątkowo uciążliwa i dość powszechna dolegliwość wywołana cofaniem się kwasów żołądkowych do przełyku. Dzieje się tak, gdy mięsień zwieracza pomiędzy przełykiem a żołądkiem jest zbyt słaby lub rozkurcza się w niewłaściwym czasie.
Jednym ze składników soku żołądkowego jest kwas solny - substancja żrąca stosowana np. w przemyśle do czyszczenia metalu. Żołądek jest pokryty błoną śluzową odporną na działanie tego kwasu, ale przełyk już nie. Dlatego zgaga objawia się piekącym bólem odczuwanym w środkowej części klatki piersiowej, często promieniującym do gardła. Ból ten bywa mylony z bólem zawałowym.
Zgaga pojawia się codziennie u co czwartej kobiety w ciąży, a u połowy ciężarnych okazjonalnie.

Oto sprawdzone sposoby na zgagę - leczenie i zapobieganie:

Bez przejadania się. Przemieszczanie kwasu do przełyku może być spowodowane nadmiernym wypełnieniem przewodu pokarmowego. Ucisk rozepchanych jedzeniem jelit na żołądek powoduje przesuwanie się kwasów ku górze. U osób ze sporadyczną zgagą, przyczyną jest za szybkie i zbyt obfite jedzenie. Wskazane jest częste jedzenie małych porcji.

Sok z pomarańczy lub z kapusty kiszonej. Zalecane jest wypicie szklanki jednego z tych płynów przed jedzeniem.

Ocet z jabłek. Łyżkę stołową octu winnego z jabłek rozcieńcza się w pół szklanki wody. Przygotowany napój trzeba popijać małymi łykami w trakcie posiłku. To może wydawać się dziwne, że w schorzeniu polegającym na nadmiarze kwasów zaleca się specyfik oparty na occie. Jednak należy pamiętać, że również kwasy są dobre i złe.

Sok z ziemniaków. Zalecane jest picie pół szklanki soku z surowych ziemniaków 2-3 razy dziennie.

Późna kolacja jest niewskazana. Wypełniony żołądek i pozycja leżąca to najlepsza recepta na przemieszczanie się kwasów żołądkowych do przełyku.

Sen z głową do góry. Przed snem należy unieść część łóżka z poduszkami o 10-15cm. Można podstawić pod nogi łóżka podpórki lub pod górną część materaca klin z twardego materiału. Dodatkowe poduszki niewiele pomogą.

Nie wolno się kłaść. Mimo bólu trzeba zachować pozycje pionową, co powinno złagodzić zgagę - woda też nigdy nie płynie pod górę!

Środek zobojętniający. Dostępne bez recepty środki, przynoszą szybką ulgę w rzadkich przypadkach pieczenia. Najskuteczniejsze leki zawierają wodorotlenek magnezu (właściwości zapierające) lub wodorotlenek glinu (rozwalniające). Nie należy stosować tych specyfików dłużej niż 3 tygodnie, gdyż mogą maskować poważne schorzenia. Postać płynu jest skuteczniejsza niż tabletki.
Nie każda rada jest dobra, dlatego należy się upewnić, czy pomocna osoba wie o czym mówi - przykładowe mity:
- miętowe cukierki - powodują relaksacje dolnego zwieracza przełyku (okrężnego mięśnia), który jak wentyl zamyka połączenie przełyku z żołądkiem uniemożliwiając cofnięcie się kwasów
- mleko - zawarte w nim tłuszcze, białko i wapń stymulują wydzielanie soku żołądkowego; mleko ma miejscowe działanie łagodzące, gdy spływa wzdłuż przełyku, ale już w żołądku wzmaga wydzielanie kwasów
- inne niewskazane produkty to piwo, wino i reszta alkoholi oraz pomidory

Mniej kofeiny. Napoje zawierające kofeinę - kawa, herbata, cola - mogą podrażniać śluzówkę przełyku i rozluźniać zwieracz przełyku.

Dym tytoniowy nasila relaksację zwieracza i wzmaga wytwarzanie kwasu solnego, dlatego wskazane jest świeże powietrze.

Stop deserom! Czekolada jest na pierwszym miejscu zabronionych pokarmów w przypadku zgagi. Wyroby cukiernicze są szkodliwe przynajmniej z 2 powodów: ich główny składnik to tłuszcz, który wzmaga produkcje kwasów oraz kofeina podrażniająca śluzówkę.

Stop napojom gazowanym. Gaz może rozciągać żołądek, co działa na zwieracz przełyku tak samo jak przejadanie się.

Stop tłustym, smażonym potrawom, gdyż zalegając długo w żołądku zwiększają wytwarzanie kwasu. Odstawienie tłustych mięs i przetworów mlecznych na pewno ograniczy napady zgagi.

Dbanie o linię. Żołądek można porównać do tubki pasty, którą jeśli się ściśnie w połowie długości, część pasty wycieknie przez górny otwór. Nadmiar tkanki tłuszczowej wokół jelit w taki sam sposób uciska żołądek.
Luźny pasek u spodni a najlepiej szelki.

Dźwigając ciężar zginaj kolana, gdyż ucisk żołądka powoduje wypieranie kwasu do przełyku.

Leki przeciwdepresyjne i uspokajające mogą nasilać zgagę. Warto skonsultować się z lekarzem w tej kwestii.

Ostre przyprawy jak papryka, chili oraz inne wywołujące pieczenie nie są przyczyną zgagi. Wiele osób cierpiących na refluks może spożywać ostro przyprawione dania, choć i od tej reguły zdarzają się wyjątki.

Owoce cytrusowe są takie same jak ostre przyprawy, dlatego o ich eliminacji z diety powinny decydować przede wszystkim indywidualne odczucia.

Aromaterapia. Eteryczny olejek sandałowy skutecznie łagodzi zgagę.

Dolegliwości nasilające zgagę:
- zaparcia
- przepuklina rozworu przełykowego przepony; zwieracz nie kurczy się efektywnie z powodu przemieszczenia się górnej części żołądka; w tym przypadku zalecane są leki zmniejszające wydzielanie soku żołądkowego, czasem konieczna jest operacja
- stres; napięcie i niepokój mogą wzmagać wytwarzanie kwasu; w takim przypadku relaks to najlepsza rada

PORADA LEKARSKA
W przewlekłej zgadze może dojść do zmian zapalnych błony śluzowej przełyku, prowadzących do owrzodzeń i krwawień, a także do powstania zmian bliznowatych zwężających światło przełyku. W bardzo rzadkich przypadkach zapalenia przełyku dochodzi do przemiany nowotworowej.
Jeśli zgadza występuje 2-3 razy w tygodniu przez minimum 4 tygodnie z następującymi objawy należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza:
- wymioty zabarwione krwią
- utrudnione połykanie, ból przy przełykaniu
- krótki oddech
- czarne, smołowate stolce lub zawierające krew
- ból promieniujący do szyi lub do barku
- zawroty głowy lub poczucie "lekkości"
Należy pamiętać, że zwykła zgaga na ogół nasila się po posiłkach, natomiast zgaga wrzodowa przed jedzeniem.
---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Refluks - Zgaga

W serwisie do pobrania DARMOWE ebooki prozdrowotne!

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak spowolnić proces starzenia? - naturalne środki zaradcze

Jak spowolnić proces starzenia? - naturalne środki zaradcze

Autorem artykułu jest Basia K

Wielu ludzi zastanawia się, jak rozwikłać tajemnicę mechanizmów starzenia się i znaleźć receptę na trwałą siłę, witalność, zdrowie, sprawność i młodzieńczość.
Możemy trochę pomóc sobie sami. Wystarczy, że zaczniemy o siebie dbać.
W naturalnej aptece jest wiele środków zdolnych utrzymać nasz organizm w dobrej kondycji.
Aby nie dochodziło do uszkodzeń substancji genetycznej należy do jadłospisu włączyć:
witaminę C, na którą dzienne zapotrzebowanie wynosi 75mg; taką ilość znajdziemy w 40g czarnej porzeczki, 55g papryki, 65g brokułów, 80g kopru włoskiego, 100g kalafiora lub 200ml soku pomarańczowego,
witaminę E - 12 mg na dzień; tę ilość znajdziemy w 2 łyżkach oleju słonecznikowego, 125g migdałów lub 240g orzechów laskowych, beta-karoten, który jest w marchwi i wszystkich czerwonych oraz żółtych gatunkach warzyw i owoców (pomidorach, papryce, głogu oraz w zielonych liściach sałaty i botwiny),
bioflawonidy - ich spożycie powinno wynosić 500mg; zaspokoimy je jedząc dwa razy dziennie owoce lub warzywa,
selen - dzienną dawkę szacuje się na 50-100 mikrogramów; znajdziemy go w otrębach pszennych, produktach z pełnego ziarna, nasionach soi i ryżu, rybach, owocach morza, nerkach wieprzowych, wieprzowinie i kurzej wątróbce,
ryby, przynajmniej dwa razy w tygodniu,
produkty mleczne.

Dla zegara biologicznego korzystne będzie:
pozbycie się nadwagi,
unikanie alkoholu, nikotyny i kofeiny,
ograniczenie spożywania cukru i soli,
odpowiednia ilość snu – podczas snu przysadka mózgowa wydziela hormon somatotropinę, tzw hormon wzrostu, który odpowiada za regenerację tkanek organizmu.
codzienny, przynajmniej godzinny spacer.
Aby wzmocnić układ odpornościowy trzeba wzbogacić jadłospis o owoce, warzywa i artykuły z pełnego ziarna oraz stosować polewanie wodą metodą Kneippa.
Żeby zachować młodość mózgu należy jeść produkty zawierające cholinę, która znajduje się w warzywach o zielonych liściach, pszenicy, w jajkach.
Na procesy starzenia wpływ ma gruczoł zwany grasicą, który wspomaga komórki obronne w walce z zarazkami chorobotwórczymi. Aby go wzmocnić należy spożywać produkty zbożowe, kluski z mąki pełnoziarnistej, orzechy i owoce strączkowe.
Wiek biologiczny - mówi się, że człowiek ma tyle lat, na ile się czuje. Więc zamiast użalać się nad sobą i ciągle narzekać na różne niedogodności, jakie z wiekiem funduje nam organizm, należy wziąć się za siebie i zastanowić się czy prowadzimy zdrowy styl życia. Może jeszcze nie jest za późno na zmiany, a więc do dzieła!

Źródło: Werner Meidinger „Naturalna siła z apteki Pana Boga”



---

więcej informacji na www.ziolowyogrod.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl